บทที่ 228

บทที่ 228

เมื่อเห็นท่าทีที่แน่วแน่ของเขา เย่หลานโม่ก็ยิ้มขื่นออกมาอย่างช่วยไม่ได้ จึงต้องจูงมืออันอี้ฉิงเดินกลับมา “เสี่ยวอู่ พี่โอนหุ้นทั้งหมดของบริษัทอาหารทะเลให้จ้าวอี่รุ่ยไปแล้ว ของเสี่ยวไป๋ก็โอนไปด้วย ส่วนส่วนของเธอ เธอจัดการได้ตามสบายเลยครับ อยากจะถือไว้หรืออยากจะขายต่อก็ตามใจคุณเลย”

ยังไงก็ตาม ที่ดินผืนนั้นบนเกาะเซี่ยงหยางเขาซื้อในนามส่วนตัว จึงไม่นับว่าเป็นทรัพย์สินของบริษัท

ทุกคนต่างอึ้งไป โดยเฉพาะอันอี้ฉิงที่แปลกใจมาก ในเมื่อธุรกิจกำลังไปได้สวยไม่ใช่หรือ? “ทำไมจู่ๆ ถึงทำแบบนี้ล่ะคะ?”

“หลายปีมานี้จ้าวอี่รุ่ยทุ่มเทแรงกายแรงใจให้กับบริษัททั้งหมด ในขณะที่พี่เองก็ดูแลส่วนนี้ไม่ได้เต็มที่” เย่หลานโม่เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด แต่กลับไม่ค่อยได้จัดการงาน แทบจะปล่อยมือจากทุกอย่าง หากปล่อยไว้นานไป ย่อมต้องเกิดปัญหาขึ้นแน่