บทที่ 223

บทที่ 223

ทันใดนั้น ร่างสูงโปร่งผอมบางร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นที่ประตูใหญ่ เด็กสาวรีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความดีใจสุดขีด “พี่เย่ พี่เย่ พี่รู้ว่าฉันมาก็เลยตั้งใจมารับฉันใช่ไหมคะ?”

เย่หลานโม่มีสีหน้ากระวนกระวาย เขาเบี่ยงตัวหลบเธอแล้วเดินตรงออกไปด้านนอก เด็กสาวชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบวิ่งตาม “พี่เย่คะ ฉันอยู่นี่ค่ะ”

อันอี้ฉิงอดไม่ได้ที่จะหลุดขำ อะไรกันเนี่ย ตลกจัง?

เย่หลานโม่ได้ยินเสียงหัวเราะจึงรีบหันขวับ ทันใดนั้นร่างที่ยืนเด่นสะดุดตาก็ปรากฏแก่สายตา เธอสวมเสื้อโค้ทสีครีม รองเท้าบูทหนังสีดำ หมวกเบเร่ต์สีดำ และมีผ้าพันคอสีแดงพันปิดใบหน้าไว้อย่างมิดชิด

หัวใจของเขาเต้นรัวจนแทบหลุดออกมา เขาเปลี่ยนทิศทางแล้วก้าวเดินเร็วๆ เข้ามาหา ก่อนจะยื่นแขนทั้งสองข้างโอบกอดเด็กสาวเข้าแนบกายแน่น

เขาโอบกอดไว้แน่นเสียจนเกือบจะเจ็บ