บทที่ 212

บทที่ 212

ต่อให้ในอนาคตไม่ได้อยู่แล้ว ก็ยังสามารถปล่อยให้นักศึกษาเช่าได้ ถือว่าเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง

ทุกคนต่างก็เป็นคนที่มีหน้ามีตา จึงแสดงท่าทีสุภาพเกรงใจกันต่อหน้า แต่ในใจต่างก็คอยหยั่งเชิงข้อมูลของอีกฝ่าย

นักศึกษาที่ถูกส่งตัวมาจากกระทรวงการต่างประเทศแบบอันอี้ฉิงมีอยู่ไม่น้อย คนกลุ่มนี้ล้วนเป็นทรัพยากรและเครือข่ายความสัมพันธ์ในอนาคต

เพียงแค่วันแรกอันอี้ฉิงก็แสดงให้เห็นถึงทักษะการเข้าสังคมที่ยอดเยี่ยม ด้วยใบหน้าที่สวยงามสะดุดตา รอยยิ้มที่น่ารักสดใส กิริยามารยาทที่สง่างามเหมาะสม และพรสวรรค์ด้านภาษาที่สลับไปมาได้อย่างคล่องแคล่ว ทำให้เธอผูกมิตรกับเพื่อนได้มากมาย

แม้ว่าในเวลานี้ประเทศจีนจะยังไม่ได้แข็งแกร่งมากนัก และผู้คนยังมีอคติต่อประเทศแถบตะวันออกที่เก่าแก่นี้อยู่บ้าง แต่ก็ยังมีคนที่มองการณ์ไกลรวมถึงคนที่อยากจะหาโอกาสสร้างความสัมพันธ์ด้วย