บทที่ 196

บทที่ 196

“ได้แน่นอนค่ะ”

ทั้งสองคนพูดคุยหยอกล้อกันขณะเดินออกไป โดยลืมเสี่ยวเส้าคนขับรถไปเสียสนิท

เสี่ยวเส้ามองแผ่นหลังของทั้งคู่ที่เดินเคียงข้างกันไป เขาก็อึ้งค้าง ยื่นมือออกไปค้างกลางอากาศ “อันอี้ฉิง คุณจะไปแบบนี้เลยเหรอ?”

เขาถูกเธอเล่นงานจนสภาพอนาถขนาดนี้ เธอยังจะเชิดหน้าเดินจากไปกับชายคนรักเนี่ยนะ?

ช่างเป็นผู้หญิงที่ใจร้ายเหลือเกิน

อันอี้ฉิงหันกลับมามองแวบหนึ่งแล้วชะงักไป “อ๊ะ เกือบลืมคุณไปเลย ฝากพวกคุณช่วยพาเขาไปส่งโรงพยาบาลด้วยนะคะ ฉันเป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ทำอะไรได้จำกัดจริงๆ”

พนักงานรักษาความปลอดภัยต่างรับคำ “ดึกป่านนี้แล้ว คุณรีบกลับบ้านเถอะ ทางนี้ปล่อยให้พวกเราจัดการเอง”

“ขอบคุณค่ะ”

ทั้งสองคนไม่ได้ไปกินมื้อดึกที่ไหน เพราะที่บ้านเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว