บทที่ 190

บทที่ 190

หัวใจของเย่หลานโม่พองโตด้วยความหวานซึ้ง อดไม่ได้ที่จะกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น เด็กสาวที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จตัวหอมกรุ่นราวกับขนมเค้กชวนน้ำลายสอจนเขานึกอยากจะงับสักคำ

“อะแฮ่ม พอได้แล้วมั้ง” อันเสวียหมินทนดูต่อไปไม่ไหว การยืนกอดกันโชว์ความหวานต่อหน้าธารกำนัลแบบนี้ เห็นพวกเขาเป็นอากาศธาตุหรือไง?

เย่หลานโมรู้สึกเสียดายเล็กน้อยจึงค่อยๆ คลายอ้อมกอดออก อันอี้ฉิงเขย่งเท้าแล้วยิ้มหวาน “พี่เย่คะ หนูเตรียมของขวัญปีใหม่ไว้ให้พี่ด้วยค่ะ”

ในเมื่อพี่เย่มอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เธอขนาดนี้ เธอเองก็อยากจะตอบแทนบ้าง

ความผิดหวังในใจเย่หลานโม่มลายหายไปในทันที ดวงตาของเขาเป็นประกาย “พี่อยากได้สิ่งที่แตกต่างจากของคนอื่นนะ”

“ได้ค่ะ”

อันอี้ฉิงไม่ได้แค่ซื้อเสื้อผ้าหรือหมวกให้เท่านั้น แต่เธอยังให้ผ้าพันคอเย่หลานโม่ด้วย เป็นผืนที่เธอถักเอง แม้จะดูไม่สวยนัก แต่ทุกฝีเข็มเต็มไปด้วยความตั้งใจของเธอ

เย่หลานโม่มีทุกอย่างครบถ้วนแล้ว แต่พอได้รับผ้าพันคอผืนนี้ เขากลับรู้สึกเบิกบานใจจนสีหน้าผ่อนคลาย “มีแค่พี่คนเดียวใช่ไหม?”