กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 171
ระดับสติปัญญาไม่เท่ากัน สถานะก็ไม่เท่ากัน มนุษย์ที่ไหนจะไปใส่ใจความเกลียดชังของมดตัวเล็กๆ กันล่ะ? ความสัมพันธ์ของเธอกับหลี่เชี่ยนก็เป็นแบบนั้นแหละ
หลี่กู่: ……
เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังขึ้น หลี่อี้เดินเลี้ยวออกมาจากมุมตึก “ลูกพี่ลูกน้อง ลำบากเธอแล้วนะ”
ไม่ว่ายังไง อันอี้ฉิงก็ได้ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนแทนคนในครอบครัวของพวกเขาไปแล้ว
อันอี้ฉิงรู้สึกว่าเขามีนิสัยเหมือนหนู ชอบแอบซุ่มดูอยู่แต่ในที่มืด
“คนที่อยากสวมมงกุฎย่อมต้องแบกรับน้ำหนักของมันให้ไหว”
ภาษาอังกฤษที่ลื่นไหลเข้าหูทำให้หลี่อี้รู้สึกงุนงงเล็กน้อย จู่ๆ ก็พูดภาษาอังกฤษใส่กันแบบนี้ กำลังแกล้งคนไร้การศึกษาอย่างเขาอยู่หรือเปล่าเนี่ย?
“หมายความว่ายังไง?”
อันอี้ฉิงยิ้มแย้มแล้วเอ่ยขึ้นว่า “คนที่อยากสวมมงกุฎ ย่อมต้องแบกรับน้ำหนักของมันให้ไหว”