บทที่ 166

บทที่ 166

การผ่าตัดของหลี่หลี่หยางกินเวลาสองวันสองคืน เรียกได้ว่าวิกฤตถึงขีดสุด

ระหว่างนั้นจำเป็นต้องถ่ายเลือดปริมาณมาก หลี่อี้อาสาจะบริจาคแต่ถูกปฏิเสธ เพราะเขาเป็นญาติสายตรงจึงใช้เลือดของเขาไม่ได้

ทางโรงพยาบาลได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว โดยมีผู้ที่มีผลตรวจกรุ๊ปเลือดผ่านเกณฑ์รออยู่อีกด้านหนึ่ง ซึ่งสามารถเจาะเลือดนำมาใช้ได้ทันที

เมื่อการผ่าตัดสิ้นสุดลง บรรดาแพทย์ก็เดินออกมา โดยมีศาสตราจารย์โทมัสที่สวมหน้ากากอนามัยเดินนำหน้าสุด เขาพูดเพียงประโยคเดียวว่า “การผ่าตัดประสบความสำเร็จดี สามวันนับจากนี้คือช่วงเวลาวิกฤต”

พูดจบเขาก็พยักหน้าให้เล็กน้อยกับอันอี้ฉิง ก่อนจะเดินผ่านทุกคนออกไปข้างนอก

ผู้ที่เฝ้ารออยู่ด้านนอกต่างดีใจจนบอกไม่ถูก ด่านแรกถือว่าผ่านไปได้แล้ว

คนตระกูลหลี่ต่างร้องไห้ออกมาด้วยความยินดี ราวกับยกภูเขาออกจากอก

บรรดาแพทย์เหนื่อยจนหมดแรง ทันทีที่ออกจากห้องผ่าตัดก็ล้มตัวลงนอนหลับกับพื้น