บทที่ 164

บทที่ 164

พวกตัวใหญ่ในวงการแพทย์เหล่านั้นถือดีจะตายไป คนทั่วไปอย่าหวังว่าจะได้เข้าใกล้พวกเขาเลย

ครั้งนี้ตอนที่พวกเขามาที่นี่ ก็ไม่ได้เห็นว่าพวกเขาจะเกรงใจหลี่กู่แต่อย่างใด ได้รับการปฏิบัติเหมือนกับคนอื่นๆ ทั่วไปนั่นแหละ

กลับกัน พวกเขากลับกระตือรือร้นและใกล้ชิดกับพี่น้องอันอี้ฉิงมากเสียด้วยซ้ำ

ตาของเขาก็ไม่ได้บอด เขามองเห็นทุกอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง

หลี่เชี่ยนมีความประทับใจต่ออันอี้ฉิงในแง่ดีมาก ตลอดช่วงที่ผ่านมาเธอก็ได้รับการดูแลจากอีกฝ่ายเป็นอย่างดี

“ฉันรู้ค่ะว่าลูกพี่ลูกน้องเก่งกาจและเป็นคนดีมาก แต่เธอก็เป็นเพียงเด็กสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ จะไปมีบารมีขนาดนั้นได้ยังไงกันคะ?”

หลี่อี้รู้ดีว่าน้องสาวของเขาไม่ใช่คนฉลาดหลักแหลม แต่เขาก็ยังอยากจะชี้แนะให้เธอได้คิดสักหน่อย

“เด็กสาวที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะที่เธอว่าน่ะ สอบเข้ามหาวิทยาลัยภาษาต่างประเทศได้ในฐานะอันดับหนึ่งของสายศิลป์ และยังเชี่ยวชาญภาษาต่างประเทศถึงหลายภาษาเลยเชียวล่ะ”