กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kidcat
บทที่ 145
อันอี้ฉิงตอบรับตามมารยาท “ไม่เป็นไรค่ะ ครั้งหน้าเชิญมาใช้บริการใหม่นะคะ”
ชายหนุ่มสวมสูทดูดี หวีผมเรียบแปล้ดูเหมือนนักธุรกิจ
เขาแนะนำตัวว่าชื่อหม่าอวิ๋น ทำธุรกิจอยู่ที่จังหวัดข้างเคียง เปิดภัตตาคารใหญ่แห่งหนึ่งและต้องมารับซื้ออาหารทะเลที่นี่ในปริมาณมากทุกปี
อันอี้ฉิงยิ้มแย้มรับมืออย่างใจเย็น ไม่ร้อนรน ท่าทีงดงามไร้ที่ติ
หม่าอวิ๋นอดไม่ได้ที่จะมองซ้ำ หญิงงามเช่นนี้หาได้ยากจริงๆ
“คุณหนูห้าตระกูลอัน ผมมีดีลใหญ่ดีลหนึ่งที่กำลังมองหาหุ้นส่วน ผมเห็นว่าคุณหนูห้ามีความสามารถและใจกว้าง น่าจะเป็นคนที่ร่วมงานด้วยได้ดีที่สุดครับ”
อันอี้ฉิงไม่ได้ยึดติดกับเงินทองมากนัก สมัยเด็กความปรารถนาสูงสุดคือการได้กินเนื้อ แต่ตอนนี้ชีวิตกินอิ่มนอนหลับสบาย มีทรัพย์สินภายใต้ชื่อตัวเองมากมาย ชาตินี้ยังไงก็ไม่มีวันอดตาย
แค่นี้ก็พอแล้ว
“ขอบคุณที่ชมค่ะ แต่ฉันไม่สนใจเรื่องการทำธุรกิจค่ะ”