บทที่ 121

บทที่ 121

หลี่กู่: ……เด็กแสบคนนี้นี่

อันหนานไห่เห็นสีหน้าของเขาไม่สู้ดี จึงแอบสะกิดน้องสาวเบาๆ “เสี่ยวอู่ อย่าเสียมารยาทสิ นั่นคุณน้าเล็กนะ”

พวกเขาเพิ่งมาถึงถิ่นนี้ ถือว่ามาอาศัยอยู่ใต้ชายคาคนอื่น อย่าไปทำให้ใครขุ่นเคืองเลยจะดีกว่า

อีกอย่าง ในเมื่ออาศัยอยู่ในบ้านของเขา อย่างน้อยก็ต้องไว้หน้าเจ้าบ้านบ้าง

อันอี้ฉิงมีหลักการดำเนินชีวิตของตัวเอง เธอไม่ชอบหลี่หวยหนานคนนั้น จึงทำตัวสนิทสนมด้วยไม่ลง

ต่อให้ต้องแสดงละคร เธอก็ไม่อยากลดตัวลงไปทำ

“ก็มันจริงนี่คะ คนที่ยอมขายแม้กระทั่งพ่อตัวเองเพื่ออำนาจแบบนั้น หนูไม่อยากเรียกเขาว่าคุณน้าหรอกค่ะ มันน่าอาย”

หลี่กู่มองเธออย่างพินิจ เด็กคนนี้ใจกล้าจริงๆ แถมยังหัวหมออีก “แล้วหนูตั้งใจจะเรียกเขาว่าอะไร?”

อันอี้ฉิงครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะมีไอเดีย “เขาเป็นลูกคนที่สาม งั้นก็เรียกว่าหลี่ซานละกันค่ะ”