บทที่ 119

บทที่ 119

ไม่ใช่ว่าพี่รองไม่ดี แต่เขาเป็นคนสู้คนไม่เป็นนี่นา

ใจของหลี่หย่งหลานปวดหนึบ ความรู้สึกอึดอัดนี้อธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ แต่เพื่ออนาคตของลูก เธอไม่มีทางเลือกอื่น

“หนานไห่ทำกับข้าวอร่อย เสี่ยวอู่ไม่ชินกับรสชาติอาหารทางเหนือหรอก”

เหตุผลนี้หนักแน่นมาก จนไม่มีใครสามารถคัดค้านได้เลย

อันหนานไห่หันมองคนนั้นทีคนนี้ที “งั้นก็ได้ครับ ผมจะไปอยู่เป็นเพื่อนเสี่ยวอู่ จะทำของอร่อยให้กินทุกวันเลย”

ถึงเขาจะเป็นคนติดบ้าน แต่เสี่ยวอู่ต้องการคนดูแลมากกว่า

พวกเขาตัดสินใจกันได้ในไม่กี่คำ อันเสวียหมินลุกขึ้นยืนด้วยความโมโห “ไม่ได้! ผมต้องคิดดูใหม่อีกที สิ่งที่พวกคุณพูดน่ะไม่นับ ผมต่างหากที่เป็นหัวหน้าครอบครัว แยกย้ายกันไปนอนได้แล้ว ไปสิ!”