บทที่ 111

บทที่ 111

กะว่าจะรีดไถให้หนักก่อน แล้วค่อยไปล่อลวงอันเสวียหมินมาเป็นของตัวเอง เธอจะทำให้บ้านอันแตกสาแหรกขาดให้ดู!

นี่คือผลของการบังอาจมาขัดขวางเธอ

มุมปากของอันอี้ฉิงยกขึ้นเล็กน้อย นังนี่รนหาที่ตายเอง “พี่เย่คะ ข้อหาขู่กรรโชกทรัพย์ติดคุกกี่ปีคะ?”

เย่หลานโม่ไม่ชอบสายตาที่แม่ม่ายเฉินมองเสี่ยวอู่เลย มันดูอำมหิตเกินไป

“ขึ้นอยู่กับพฤติการณ์ครับ อย่างน้อยที่สุดคือโทษจำคุกไม่เกินสามปี ห้าร้อยหยวนถือว่าไม่น้อยเลย เทียบเท่าเงินเดือนสิบปีของคนทั่วไป น่าจะเป็นโทษจำคุกตั้งแต่สามปีขึ้นไปแต่ไม่เกินสิบปีครับ”

อันอี้ฉิงพูดโดยไม่ลังเล “ถ้าอย่างนั้นก็เอาเลยค่ะ แจ้งตำรวจกัน”

เธอกวาดสายตาไปรอบกลุ่มคน เห็นพี่ชายทั้งหลายมาถึงแล้ว พ่อกับแม่ก็มาด้วยเช่นกัน

ชาวบ้านต่างวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นานา เสียงอื้ออึงดังระงม ต่างคนต่างพูดไปคนละทาง

ต่อให้ชาวบ้านจะทะเลาะเบาะแว้งกันแค่ไหน ก็ไม่เคยมีใครแจ้งตำรวจ พวกเขาเคยชินกับการจัดการกันเองเป็นการส่วนตัว