บทที่ 108

บทที่ 108

อันอี้ฉิงอ้าปากค้างด้วยความตกใจ ซื้อไปแล้วจริงๆ เหรอ? ทำไมถึงจัดการเร็วขนาดนี้?

มิน่าล่ะ ช่วงนี้ถึงได้เห็นเขาออกจากบ้านแต่เช้ามืดและกลับเอาดึกดื่น แถมยังทำตัวลับๆ ล่อๆ อีก

เธออดไม่ได้ที่จะเหลียวมองสำรวจรอบๆ อีกสองสามครั้ง ทำเลที่ตั้งนี้ใช้ได้เลย อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองอำเภอ ขี่จักรยานจากบ้านเธอมาที่นี่ใช้เวลาแค่ครึ่งชั่วโมง

ถ้าขับรถมา ก็คงจะเร็วกว่านี้อีก

เย่หลานโม่ซื้อที่ดินมาทั้งหมดยี่สิบหมู่ เขาตั้งใจจะสร้างสำนักงานใหญ่ที่นี่ โดยแบ่งเป็นสองส่วนคือ โรงงาน และอาคารสำนักงาน

“ตอนนี้พี่เนื้อตัวหมดตัวแล้ว จนจริงๆ”

กู้ยืมเงินไม่ได้ ต้องจ่ายเต็มจำนวนเท่านั้น มันช่าง……

ช่างเถอะ ได้ครอบครองที่ดินผืนนี้เขาก็พอใจมากแล้ว ต่อไปก็แค่ต้องระดมทุน

เขาเพิ่งจ่ายเงินมัดจำไปเพียงส่วนหนึ่ง และในที่สุดก็ได้เข้าใจสัจธรรมที่ว่า เวลาต้องใช้เงินถึงได้รู้ซึ้งถึงความยากจน