บทที่ 096

บทที่ 96

อันอี้ฉิงเชิดคางขึ้น ก่อนจะเปิดประตูผายมือเชิญอีกฝ่ายออกไป

“ลองไปถามคนในหมู่บ้านดูสิว่า สูตรซอสอาหารทะเลน่ะใครเป็นคนเอาออกมา? ไอเดียเปิดโรงงานของหมู่บ้านมาจากใคร? แล้วการสร้างท่าเรือเพื่อทำตลาดค้าส่งอาหารทะเลอีกล่ะ เป็นไอเดียของใคร? หุ้นในชื่อฉันน่ะได้มาจากไหนกันแน่ บอกไว้ตรงนี้เลยนะว่าไม่ใช่สิ่งที่พ่อแม่ยัดเยียดให้แน่นอน”

หลี่หย่งหลานตะโกนเรียกมาจากในบ้าน “เสี่ยวอู่ มาทานข้าวเร็วลูก มีซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานที่หนูชอบด้วยนะ”

ดวงตาของอันอี้ฉิงเป็นประกาย เธอรีบกระโดดโลดเต้นเข้าไปในบ้านด้วยท่าทางร่าเริงสดใส

“แม่คะ หนูจะทานซี่โครงห้าชิ้นเลย!”

ท่าทางวิ่งของพ่อลูกคู่นี้เหมือนกันเป๊ะ แถมยังเห็นแก่กินเหมือนกันอีกด้วย

อันตงไห่กุมขมับถอนหายใจ นี่วิ่งหนีไปแบบนี้เลยเหรอ? “เชิญครับ”

หลี่หย่งหลานลงมือทำอาหารไปถึงแปดอย่าง มีทั้งเนื้อสัตว์และผัก จัดเต็มสุดๆ

อันเป่ยไห่ยังซื้อกุ้งมังกรตัวโตมาเพิ่มอีกห้าถาดจนวางบนโต๊ะแทบไม่พอ