บทที่ 094

บทที่ 94

“อ้าว อะไรนะคะ?”

สายตาของอันอี้ฉิงเฉียบคมนัก ความคิดของน้าคนนี้ไม่มีทางรอดพ้นสายตาเธอไปได้ “ระดับเอคือเจอกันแล้วรู้สึกว่าคุ้มค่าเกินบรรยาย ระดับเอเอคือเป็นเพื่อนที่ดีที่เข้าห้องน้ำและกินข้าวด้วยกันได้ ส่วนระดับเอเอเอคือสามารถนอนด้วยกันได้เลยค่ะ”

เหยียนจูถึงกับอึ้ง ตัวเลือกสามระดับนี้มันเป็นกับดักชัดๆ “อะ...แฮ่ม คือว่า... งั้นก็นับเป็นระดับเอก็แล้วกันค่ะ”

สายตาของผู้คนรอบข้างเริ่มเปลี่ยนไป การที่บอกว่าคุ้มค่าเกินบรรยายนั้น มักใช้บรรยายความรู้สึกถล่มทลายราวโลกแตกเมื่อคนรักแรกพบกัน

อันอี้ฉิงกลอกตาไปมา “คุณพ่อคะ คุณน้าท่านนี้แต่งงานหรือยังคะ?”

อันเสวียหมินทำหน้างุนงง “ยังนะ มีอะไรหรือเปล่า?”

เขาไม่เคยสนใจว่าคู่ค้าจะแต่งงานหรือไม่ ขอแค่ยอมรับสินค้าไปขายก็พอ

ยิ่งรับไปมาก เขาก็ยิ่งได้กำไรมากเท่านั้น