บทที่ 091

บทที่ 91

“ได้สิ ลูกบอกมาเลย” อันเสวียหมินรักและตามใจลูกสาวคนนี้มาก ต่อให้ลูกอยากได้เนื้อมังกรบนฟ้า เขาก็จะหาวิธีหามาให้ได้

อันอี้ฉิงเบิกตากลมโตสีขาวดำชัดเจนเป็นประกายวิบวับ

“หนูอยากให้ทั้งครอบครัวไปเที่ยวในตัวอำเภอสักวันค่ะ”

อันเป่ยไห่ที่ตามมาทีหลังรีบกระโดดตัวลอย “พ่อครับ แม่ครับ ตกลงตามเสี่ยวอู่เถอะครับ เสี่ยวอู่เก่งขนาดนี้ ต้องได้รับรางวัลครับ”

มุมปากของอันเสวียหมินกระตุก เด็กคนนี้นี่จริงๆ เลย

“ได้ ไม่มีปัญหา”

อันเป่ยไห่คว้าตัวอันอี้ฉิงมาเต้นไปกระโดดไป ดีใจเสียยกใหญ่ที่จะได้ไปเที่ยวในตัวอำเภอแล้ว

ขณะที่ทั้งครอบครัวกำลังหยอกล้อกัน อาจารย์ใหญ่ก็เดินเข้ามา “เสี่ยวอู่ คิดหรือยัง? จะไปเรียนที่มัธยมที่หนึ่งไหม?”

“หนู...” อันอี้ฉิงเพิ่งจะอ้าปากพูด แต่อาจารย์ใหญ่ก็ชิงพูดตัดหน้าไปก่อน