บทที่ 072

บทที่ 72

เป็นคำแนะนำที่ใครๆ ก็รู้กันทั่วไป ไม่ได้มีเนื้อหาเจาะลึกอะไรเลย ทำเอาคนฟังพากันโกรธจนเดินจากไป

หลี่หย่งหลานไม่สนหรอกว่าพวกเขาจะกลับไปนินทาว่าร้ายเธอยังไง สิ่งสำคัญที่สุดคือเธอต้องจัดกระเป๋าไปรายงานตัวที่มหาวิทยาลัยแล้ว

อันเสวียหมินจะไปเป็นเพื่อนเธอ ส่วนลูกๆ อีกหลายคนก็อยากจะไปด้วย เพราะนอกจากเสี่ยวอู่แล้ว คนอื่นยังไม่เคยไปเซินเฉิงกันเลยสักคน

เมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนของลูกๆ อันเสวียหมินก็ปวดหัวไม่หยุด ท้ายที่สุดหลี่หย่งหลานก็เป็นคนออกปากว่าให้พาไปได้แค่สองคน ครั้งหน้าค่อยสลับเป็นอีกสองคน ผลัดเปลี่ยนกันไป

แบบนี้ก็ถือว่าโอเค

ครั้งนี้คนที่ได้ไปคืออันตงไห่คนโต และอันเป่ยไห่คนเล็ก อันตงไห่นั้นสุขุมมีมาดพี่ใหญ่ สามารถช่วยดูแลน้องชายได้

อันอี้ฉิงกอดขาแม่เอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ทั้งยังโวยวายว่าจะไปด้วย

แต่สภาพที่เธอน่าสงสารเพราะเมาเรือเมื่อคราวก่อน ทำให้สามีภรรยาทั้งสองไม่วางใจ จึงยืนกรานปฏิเสธยังไงก็ไม่ยอม