บทที่ 066

บทที่ 66

ที่โรงอาหาร อันเสวียหมินตักซุปอาหารทะเลมาหนึ่งหม้อใหญ่กับผัดผักหนึ่งจาน ส่วนข้าวพวกเขานึ่งมาในปิ่นโตของตัวเอง นึ่งมากน้อยแค่ไหนก็กินกันเท่านั้น

บ้านตระกูลอันมีเจ็ดคน ต้องใช้ปิ่นโตข้าวถึงห้าใบเต็มๆ ถึงจะพอกิน

ในซุปอาหารทะเลมีทั้งกุ้ง หอยลาย หอยตลับ ปลาหมึกเส้น เต้าหู้ และแครอท รสชาติกลมกล่อมมาก ทุกคนต่างชอบกินกันทุกคน

อาหารทะเลเป็นสิ่งที่อันเสวียหมินนำมาส่งขายให้ทางโรงเรียนทุกเช้า ถือเป็นรายได้อีกทาง ถึงจะไม่ได้กำไรเยอะ แต่ก็พอเป็นค่าอาหารของคนทั้งครอบครัวได้

การที่อันเสวียหมินเป็นพนักงานชั่วคราวของโรงเรียน ทำให้เขาสามารถมาซื้ออาหารที่โรงอาหารได้ ซึ่งช่วยอำนวยความสะดวกให้คนในบ้านได้มากทีเดียว

คนในบ้านตระกูลอันแทบจะอยากกินทั้งสามมื้อที่โรงเรียน เพื่อที่จะได้ไม่ต้องเปิดเตาทำกับข้าวเองที่บ้าน ประหยัดแรงไปได้เยอะ