บทที่ 042

บทที่ 42

และนี่ก็คือหนึ่งในสาเหตุที่ทุกคนต่างยำเกรงในตัวเขา

เหลิงชิวใส่ชุดดีๆ ใช้ของดีๆ มาตลอด ซึ่งฐานะทางบ้านของเธอนั้นไม่มีทางสนับสนุนได้หรอก แต่เพราะมีเหลิงเยี่ยนคอยปรนเปรอและแต่งตัวให้จนดูโดดเด่นงดงาม ผู้คนจึงลืมภูมิหลังที่แท้จริงของเธอไปจนหมดสิ้น

ต้องรู้ไว้ว่าตระกูลเหลิงเป็นชาวเขามาแต่บรรพบุรุษ หากไม่ได้นกฟีนิกซ์ทองคำบินออกมาตัวหนึ่ง แล้วนำพาพวกเขาออกจากหุบเขา ป่านนี้พวกเขาก็ยังคงขุดผักป่ากินกันอยู่ในเขาอยู่เลย

ตลอดหลายปีมานี้ตระกูลเหลิงอาศัยบารมีตระกูลเย่ ได้รับผลประโยชน์ไปไม่น้อย จนพลิกหน้ามือเป็นหลังมือ แต่งตัวดูดีเหมือนผู้มีอำนาจในเมืองหลวง โดยเฉพาะท่าทางที่มักจะวางมาดอยู่เสมอ

ที่เหลิงชิวสามารถเข้าไปอยู่ในกลุ่มลูกหลานตระกูลใหญ่ได้ ก็เพราะมีตระกูลเย่หนุนหลังไม่ใช่หรือ?

แต่เธอกลับทำตัวเสียเอง หลงระเริงจนลืมตัว คิดว่าตัวเองเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเย่จริงๆ กระทั่งเย่หยวนไป๋เธอยังกล้ารังแก