บทที่ 029

บทที่ 29

“แต่คุณยายพูดแบบนี้นี่คะ พวกเราซื้อตั๋วมาอย่างถูกต้อง ส่วนพวกเขาก็ไม่ได้ซื้อ แต่กลับจะไล่หนูออกไป คุณยายดุมากๆ เลยค่ะ คุณอาคุณน้าคะ รถไฟขบวนนี้เป็นของบ้านคุณยายเหรอคะ? หรือว่าบ้านคุณยายมีคนใหญ่คนโต ทุกคนเลยต้องทำตามที่แกสั่ง? แล้วกฎระเบียบต่างๆ ของประเทศนี่เป็นคุณยายที่เป็นคนกำหนดเหรอคะ?”

หมวกใบดำใบแล้วใบเล่าถูกยัดเยียดสวมลงบนศีรษะของหญิงชราอย่างไม่ปราณี แต่ละคำพูดเปรียบเสมือนเข็มอาบยาพิษที่แทงทะลุถึงเลือด

คำพูดประเภทนี้มีเพียงเด็กน้อยที่ไม่ประสีประสาต่อโลกเท่านั้นที่จะพูดออกมาได้

ยิ่งดูไร้เดียงสาเท่าไหร่ พลังทำลายล้างก็ยิ่งรุนแรงเท่านั้น

ในเมื่อหญิงชราคนนี้คิดจะทำลายชื่อเสียงคนอื่นและใส่ร้ายจนคนต้องติดคุก ก็อย่าได้โทษว่าคนอื่นจะโต้กลับ

บรรยากาศโดยรอบเงียบกริบจนน่าประหลาด เงียบเสียจนได้ยินกระทั่งเสียงลมหายใจ