บทที่ 18

บทที่ 18

หากแค่นำสบู่ออกมาให้ดูเพียงก้อนเดียว ใครจะไปรู้ว่ามันมาจากไหนกันล่ะ?

“แต่ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยล่ะ?” พวกเขาแอบนำสบู่ไปขายกันเองก็ได้นี่นา

น้ำด่างมีเตรียมไว้พร้อมอยู่แล้ว ส่วนหม้อใบเล็กกับแม่พิมพ์ก็มีครบถ้วน

สำหรับเรื่องการก่อไฟก็ไม่ต้องกังวล เพียงขอให้อันอวี้เถาช่วยก็เรียบร้อยแล้ว

“วัตถุดิบบางอย่างพวกเราไม่มีทางหามาได้เอง แต่ถ้าให้โรงเรียนออกหน้าให้ก็อาจทำได้ค่ะ อีกอย่าง เรายังช่วยคนที่ไม่มีงานทำได้อีกมากด้วย”

ในยุคสมัยนี้ บุคคลทั่วไปยังไม่สามารถตั้งโรงงานเป็นของตัวเองได้อย่างอิสระ แต่รัฐอนุญาตให้โรงเรียนจัดตั้งโรงงานได้ ซึ่งเรียกว่าโรงงานในสังกัดโรงเรียน โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อช่วยแก้ปัญหาประชาชนในเขตเมืองที่ว่างงานส่วนหนึ่ง

ส่วนการซื้อขายกันเองอย่างลับๆ นั้นมีความเสี่ยงสูงเกินไป ทั้งยังไม่ปลอดภัยอีกด้วย