บทที่ 8

บทที่ 8

ด้วยกำลังของเธอเพียงคนเดียว เป็นไปไม่ได้ที่จะรวบรวมอาหารทะเลได้มากขนาดนั้น และยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะเดินทางออกจากเกาะเซี่ยงหยางตามลำพัง

ขณะที่กำลังคิดไปเรื่อยๆ เธอก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลับสนิทมากจนปากเล็กๆ อ้าออกเล็กน้อย แก้มพองยุบเป็นจังหวะราวกับกบตัวน้อย ดูน่ารักเป็นอย่างยิ่ง

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร เธอก็ได้ยินเสียงของพ่อดังขึ้น “เสี่ยวอู่ อย่านอนแล้ว ตื่นมากินข้าวได้แล้ว”

บนโต๊ะมีอาหารสี่อย่าง ได้แก่ ผัดผักใบเขียวหนึ่งจาน หัวหมูพะโล้หนึ่งจาน ปลาหวงฮวาตัวเล็กตุ๋นผักกาดดองหนึ่งจาน และซุปสาหร่ายหนึ่งถ้วย

อันอวี้เถาคีบหัวหมูพะโล้หลายชิ้นใส่ชามให้พี่ชายกับหลานสาว สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “เสี่ยวอู่เอ๋ย วันนี้เนื้อหมูขายหมดแล้ว คราวหน้าอาจะทำหมูตุ๋นซีอิ๊วให้กินนะ แต่หัวหมูพะโล้นี่ก็อร่อยมากเหมือนกัน หนูกินเยอะๆ เลย”