กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 133 ดอกตูมสีเลือด
หลีหลีเพิกเฉยต่อเสียงโครมครามที่ดังมาจากด้านหลัง สองเท้าของเธอเหยียบลงบนเถาวัลย์ที่แข็งแกร่งบนพื้นอย่างมั่นคง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือป่าไม้ที่เขียวขจี
เมื่อเข้าสู่ภายในของต้นเถาเขียว แสงแดดที่สลัวอยู่แล้วภายนอกก็ไม่สามารถส่องเข้ามาถึงได้แม้แต่น้อย รูขุมขนทั่วร่างของหลีหลีเย็นเยียบจนต้องสั่นสะท้าน
กลิ่นหอมของบุปผาที่แปลกประหลาดแต่กลับหอมรัญจวนใจโชยเข้าสู่โพรงจมูกของหลีหลี
หลีหลีรีบกลั้นหายใจ เธอหยิบผ้าเช็ดหน้าทรงสี่เหลี่ยมที่ชุ่มไปด้วยน้ำวิญญาณออกจากมิติเก็บของขึ้นมาผูกปิดใบหน้าไว้ครึ่งหนึ่ง
กลิ่นหอมของบุปผาปริมาณเล็กน้อยที่เล็ดลอดเข้ามาถูกผ้าเช็ดหน้าสกัดกั้นไว้ จิตสำนึกของหลีหลีจึงกลับมาแจ่มใสเต็มที่ในทันที