กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 132 เสียงร้องไห้ดั่งมนตรา
เหวินเกอถูกผิงอันกระชากจนเกือบเซถลา เขาจึงรีบตะโกนขึ้นมาอย่างตื่นตระหนก “ผิงอัน! อย่าเพิ่งขยับมั่วซั่ว ข้างหน้าอันตราย!”
“รีบขึ้นรถก่อน”
หลีหลีไม่มีเวลามาอธิบาย เธอคว้าข้อมือของไป๋เหยียนเหยียนที่อยู่ข้าง ๆ สีหน้าของเธอเคร่งขรึมลงเล็กน้อย หันไปบอกทุกคนให้รีบกลับขึ้นรถโดยเร็ว
โชคดีที่พวกเขาลงจากรถมาได้ไม่นาน การถอยร่นจึงยังทันท่วงที
เธอคว้าเชือกจูงผิงอันมาจากมือของเหวินเกอเพื่อควบคุมสุนัขยักษ์ตัวนี้ไว้
แบะ— แบะ—
พวกเขารีบก้าวเท้าจากไป ทว่าในจังหวะที่มือเพิ่งจะสัมผัสกับมือจับประตูรถ เสียงร้องของแกะที่แหบพร่าและฟังดูน่าขนลุกก็ดังขึ้นจากด้านหลังของพวกเขา