กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 458 ราตรีในป่า (2)
“ท่านอาร์วิน ผมเอง ยูเลียน” ฟางเซิงมองคนหนึ่งกับหมาป่าหนึ่งตัวที่โผล่ออกมาจากพุ่มไม้อย่างสงบนิ่ง พร้อมถอดหมวกเกราะออกก่อน เผยให้เห็นใบหน้าของตน
เมื่อได้ยินข่าว อาร์วินก็รีบร้อนมาถึง เขาดูดุดันและมีแววระแวดระวังในดวงตา แต่พอเห็นผมดำกับดวงตาดำอันเป็นเอกลักษณ์ของฟางเซิง ความตึงเครียดและระแวดระวังบนใบหน้าก็หายไปทันที แทนที่ด้วยสีหน้าผ่อนคลาย
“ที่แท้ก็ท่านยูเลียนนี่เอง ท่านยูเลียนมาเดินอยู่ในป่าตอนนี้ มีธุระสำคัญอะไรหรือ”