กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 457 ราตรีในป่า (1)
“ท่านยูเลียน เรื่องที่เจ้าตัวเล็ก ๆ ในป่าพวกนี้ก่อความวุ่นวาย ผมต้องขอโทษด้วยจริง ๆ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นกะทันหันมาก ผมพยายามสุดความสามารถแล้ว แต่ช่วยไว้ได้แค่เจ้าตัวเล็ก ๆ ที่อยู่ข้างกายในตอนนั้น ส่วนตัวอื่น ๆ ผมหมดหนทางจะช่วยแล้ว” กวางขาวเอ่ยด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ดวงตาสีทองอ่อนเผยแววรู้สึกผิดและจนปัญญาอย่างลึกล้ำ