กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 376 ไม่ใช่เทพมาร
ภายในหอสมุดขนาดมหึมา แสงจันทร์กระจ่างลอดผ่านหน้าต่างบานสูง สาดลงมาอย่างเงียบงัน อาบพื้นที่โอ่อ่ากว้างใหญ่ด้วยประกายสีเงิน เล่อหว่านเลือกมุมหนึ่งแล้วนั่งลงตรงนั้น รอบตัวเธอมีหนังสือกองพะเนินนับไม่ถ้วน ซ้อนสูงเกือบเท่าตัวเธอ ราวกับภูเขาแห่งความรู้ลูกเล็ก ๆ
เรื่องเล็กน้อยที่เพิ่งเกิดขึ้นตรงนี้ถูกเธอโยนทิ้งไปไกลแสนไกลแล้ว เวลานี้ในใจมีเพียงความคิดเดียว นั่นคือรีบอ่านหนังสือตรงหน้าให้จบโดยเร็ว จะได้ทำภารกิจให้สำเร็จและกลับไปยังโลกของตัวเอง