กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 365 อุดมคติ
“นี่คือสมุนไพรที่เธอต้องการหรือ” เสียงของฟางเซิงก้องสะท้อนในอากาศชื้นแฉะ แฝงความไม่แน่ใจอยู่เล็กน้อย สมุนไพรสีเขียวเข้มในมือของเขานุ่มละมุน ราวกับกักเก็บแก่นแท้ของทะเลสาบไว้ แต่ในสายตาของคนที่ไม่รู้เรื่องอย่างเขา มันก็ไม่ต่างจากพืชทั่วไป
เพราะฟางเซิงไม่รู้เรื่องสมุนไพร เขาจึงเก็บมาเสียห้าสิบกว่าต้น แล้วค่อยให้เฟลิกซ์ช่วยแยกแยะ อย่างไรเสียเขาก็ใช้เวลาเก็บของพวกนี้ไม่นาน
ตอนนี้เฟลิกซ์กำลังประคองสมุนไพรไว้ด้วยสองมือ แววตาเปล่งประกายตื่นเต้น ราวกับได้รับของล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้