กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ม่านจันทร์พันมายา
บทที่ 352 ทะเลสาบน้ำตา (2)
ฟางเซิงยืนมั่นคงอยู่เหนือผิวน้ำ เขากวาดตามองไปรอบ ๆ พลันรู้สึกแปลกประหลาดขึ้นมาในใจ ตั้งแต่มาถึงที่นี่ เขาก็รู้สึกว่ารอบด้านเงียบผิดปกติ เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้แล้ว ที่นี่เงียบจนน่าขนลุก ราวกับกาลเวลาหยุดนิ่งลง
ฟางเซิงเบิกตากว้าง ตั้งใจสังเกตทุกสิ่งรอบตัว แต่กลับไม่พบร่องรอยการเคลื่อนไหวของปลาแม้แต่น้อย นับประสาอะไรกับฟองอากาศที่เกิดจากปลาหายใจใต้น้ำแล้วผุดขึ้นมาบนผิวน้ำ