กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ตื่นขึ้นมา
ซ่งฮุ่ยเหลียนยืนรอลิฟต์เงียบ ๆ สายตาเหม่อลอยนิดหน่อย ในใจยังคิดอยู่ว่าคืนนี้จะทำอาหารมื้อดึกอะไรให้อวี๋เสี่ยวหม่านผู้เป็นลูกสาวกับหลินเฟิงดี
จังหวะนั้นเอง ประตูห้องข้าง ๆ ก็ค่อย ๆ เปิดออกดังเอี๊ยด ชายวัยกลางคนสวมแว่น ท่าทางสุภาพเรียบร้อย เดินออกมาด้วยฝีเท้ามั่นคง
“สวัสดีค่ะ อาจารย์หวัง!” ซ่งฮุ่ยเหลียนยิ้มทักทายอย่างเป็นกันเองทันที
อาจารย์หวังยิ้มอ่อนโยน “สวัสดีครับ แม่เสี่ยวหม่าน ลงมาสูดอากาศข้างล่างเหรอครับ”
“ค่ะ กินข้าวเสร็จก็ลงมาเดินเล่น สูดอากาศสักหน่อย” ซ่งฮุ่ยเหลียนพยักหน้าเบา ๆ แววตาอ่อนโยน
ลิฟต์ดังติ๊งเมื่อมาถึงชั้น อาจารย์หวังกดปุ่มค้างไว้ให้อย่างสุภาพ แล้วให้ซ่งฮุ่ยเหลียนนั่งรถเข็นเข้าไปก่อน