เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91: ซัดหวงหลงเจิ้นเหริน!
เจียงซือเองก็ไม่ใช่คนพูดจาอ้อมค้อมเช่นกัน เมื่อได้ยินถ้อยคำอันหยิ่งยโสของหวงหลงเจิ้นเหริน เขาก็ขมวดคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบว่า “เจ้าคนไร้ยางอาย! โชคร้ายอย่างนั้นหรือ? ไยจึงสำคัญตนผิด คิดว่าตนเป็นเซียนซีหวู่ผู้เลื่องชื่อแห่งสำนักฉานกันเล่า?”
ที่แท้จริง เจียงซือไม่ได้ตั้งใจจะยั่วยุสำนักฉานตั้งแต่แรก เขาไม่ได้มีความเกลียดชังต่ออีกฝ่ายมากนัก เพียงแต่คงท่าทีเป็นกลางๆ เอาไว้เท่านั้น
ทว่าหลังจากได้พบเจอกับคนชั่วช้าอย่างนักพรตรานเติ้ง เจียงซือก็บังเกิดความรังเกียจอย่างรุนแรง ท่วงท่าของสำนักฉานไม่มีความเที่ยงธรรมอย่างที่อ้างเลยแม้แต่น้อย ครั้นมาเผชิญหน้ากับพฤติกรรมอันหยิ่งผยองและไร้เหตุผลของหวงหลงเจิ้นเหรินในวันนี้ ความรู้สึกดีๆ ที่พอมีอยู่บ้างก็มลายหายไปจนสิ้น