เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 90: การเผชิญหน้ากับหวงหลงเจิ้นเหรินและอสูรกินเหล็ก!
โฮ่วตูถอนหายใจ เอื้อมมือจับมือหนูวาปลอบโยนว่า “จิตใจของสหายฟู่ซีมั่นคงนัก วาสนาโชคลาภยืนยาว เขาจะต้องไม่เป็นอันใดอย่างแน่นอน”
ในความเป็นจริง พี่ชายของหนูวา—มหาเทพฟู่ซี—ได้ดับสูญไปแล้ว มีเพียงวิญญาณแท้ของฟู่ซีเท่านั้นที่จะนับว่าได้จุติใหม่โดยสมบูรณ์และหวนคืนความทรงจำได้
หนูวารู้แจ้งดีว่าโฮ่วตูกำลังปลอบโยนตน นางถอนหายใจแล้วกระซิบว่า “ข้ากับพี่ชายต่างเกื้อกูลกันมานับไม่ถ้วนปี หากปราศจากการคุ้มครองของพี่ชาย ข้าคงตายไปในมหันตภัยแห่งอสูรร้ายนานแล้ว จะมีชีวิตอยู่มาจนถึงวันนี้ได้อย่างไร? แม้แต่ตำแหน่งปราชญ์ศักดิ์สิทธิ์ของข้า ก็อาจกล่าวได้ว่าได้รับมาจากพี่ชาย วันนี้ข้ากลับช่วยสิ่งใดไม่ได้เลย ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง ช่างน่าเศร้าแท้”