กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลมบนลานกว้างพัดปะทะเข้ามา พร้อมกับความเย็นสดชื่นอันเป็นเอกลักษณ์ของฤดูใบไม้ร่วงในเยียนจิง พัดให้คนทั้งตัวตั้งแต่หัวจดเท้าเย็นสบายโล่งไปหมด
ป้อมประตูเมืองอยู่ตรงหน้า กำแพงสีแดงหลังคากระเบื้องสีเหลือง หลี่ซิ่วหลิงมองไปทางนั้น รู้สึกมีกระแสความร้อนผุดขึ้นในอก เปลือกตาเริ่มแดงก่ำ
เธอไม่ใช่คนที่น้ำตาไหลง่าย แต่ในวินาทีนี้ ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ก็รู้สึกตื่นเต้นจนอยากร้องไห้
ทุกคนเดินไปตามทางระยะหนึ่ง
ที่ทางเข้ามีเจ้าหน้าที่หลายคนยืนอยู่ สวมชุดจงซานสีน้ำเงินกรมท่า ติดบัตรประจำตัวพนักงานที่อก มือถือรายชื่อและป้ายบอกทาง
ชายวัยกลางคนอายุราว 40 ปีคนหนึ่งยืนอยู่แถวหน้า มือถือโทรโข่งเหล็ก ตะโกนเรียกฝูงชน