กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่สามสิบกันยายน วันนั้นหลี่ซิ่วหลิงไม่ได้ไปไหนเลย
หลังกินอาหารเช้าเสร็จ เธอเดินเล่นแถวเรือนรับรองสองรอบเพื่อย่อยอาหาร พอฟ้าเริ่มมืดก็ล้างหน้าล้างตาเสร็จแต่หัวค่ำ แล้วเข้านอน
วันที่หนึ่งตุลาคม ค.ศ. 1957 วันชาติ
เช้าตรู่หกโมง ท้องฟ้านอกหน้าต่างยังไม่สว่างเต็มที่ หลี่ซิ่วหลิงก็ตื่นแล้ว
เธอเปิดผ้าห่มลุกขึ้นนั่ง สวมรองเท้าเดินไปห้องล้างหน้า เปิดมังกรวารีหัวเย็นสาดใส่หน้า ความเย็นยะเยือกทำให้เธอสะดุ้งเฮือกทั้งตัว และในชั่วพริบตาก็หายง่วงจนหมดสิ้น
เธอหวีผมให้เรียบร้อยติดกิ๊บให้เข้าที่ แล้วส่องกระจกซ้ำแล้วซ้ำอีก