กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขณะที่เรือเทียบท่า ก็เป็นเวลาสิบโมงกว่าแล้ว
ท่าเรือของเมืองท่าใหญ่กว่าของเมืองฮวาเฉิงมาก เรือโดยสารลำใหญ่หลายลำจอดเทียบฝั่งเรียงราย ปล่องไฟบนเรือยังพ่นควันอยู่
บนท่าเรือผู้คนเดินขวักไขว่ ทั้งคนแบกของ คนลากรถ คนมารับเรือ คนรอใครสักคน ส่งเสียงเอะอะอึกทึก คึกคักยิ่งกว่าสถานีรถไฟเมืองฮวาเฉิงเสียอีก
หลี่ซิ่วหลิงลงจากเรือ เหยียบลงบนพื้นซีเมนต์แล้วเซไปเล็กน้อย อาการโคลงเคลงจากบนเรือยังไม่จางหายไปหมด ขาอ่อนแรงอยู่นิด ๆ
เธอรีบจับราวข้าง ๆ ไว้ พอตั้งหลักได้มั่นคงแล้วจึงปล่อยมือ
“ไม่เป็นไรใช่ไหม” ตู้เยวี่ยหมิงถามมาจากด้านหลัง
“ไม่เป็นไร แค่ยังไม่ค่อยชิน” หลี่ซิ่วหลิงยิ้ม “เพิ่งลงจากเรือ ยังรู้สึกเหมือนพื้นมันโยกอยู่เลย”