กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฮ่อจื้อเหอมองหลี่ซิ่วหลิง ดวงตาเปี่ยมด้วยความชื่นชม
“สหายหลี่ซิ่วหลิง สิ่งที่คุณพูดเมื่อครู่ ผมฟังแล้วได้แรงบันดาลใจมาก การทำงานก็ต้องเป็นแบบคุณ คิดเผื่อสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดไว้ และทุ่มความพยายามให้ดีที่สุด”
“จะคิดถึงแต่ความสำเร็จ โดยไม่คิดถึงความล้มเหลวไม่ได้ ความล้มเหลวไม่น่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวคือล้มเหลวแล้วไม่รู้จะทำอย่างไร”
พูดจบเขาก็หันไปมองเกาติ้งปัง “ผู้อำนวยการเกา คุณพูดสักสองสามคำไหม”
เกาติ้งปังเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แยกออกจากพนักเก้าอี้ ยกมือที่วางอยู่บนเข่าขึ้นมาวางบนโต๊ะ
“ผมเห็นด้วยกับความเห็นที่สหายเฮ่อจื้อเหอเพิ่งพูดเมื่อครู่ แผนงานของเมืองฮวาเฉิงฉบับนี้ ผมดูแล้วน่าจะได้”