กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันเวลาผ่านไปพริบตาเดียวก็เข้าสู่เดือนพฤษภาคม
อากาศของเมืองฮวาเฉิงยิ่งมายิ่งร้อนขึ้น ต้นลำไยในตรอกเติบโตเขียวชอุ่มหนาทึบ
จักจั่นเกาะอยู่บนกิ่งไม้ร้องระงมไม่หยุด เสียงดังต่อเนื่องระลอกแล้วระลอกเล่าจนทำให้ผู้คนรู้สึกกระสับกระส่าย
โจวซู่เจี๋ยเฝ้ารอแล้วรอเล่า แต่ก็ยังไม่ได้รับข่าวคราวจากหลี่ซิ่วหลิงเสียที
เธอยืนอยู่หน้าต่างชั้นสอง มองดู ลานบ้านของหลี่ซิ่วหลิงที่อยู่ฝั่งตรงข้าม
มองดู คุณย่าหลิวเข้า ๆ ออก ๆ ไปซื้อกับข้าว ตากเสื้อผ้า เด็ดผัก มองดู เด็กทั้งสามคนวิ่งเล่นไปมาในลานบ้าน มองดู ประตูไม้นั้นเปิดแล้วปิด ปิดแล้วเปิด
ทว่าวันสองวันผ่านไป ก็ยังคงไม่มีใครมาพูดคุยกับเธอเรื่องบ้านเลย
ในใจเธอร้อนรน ทว่าสีหน้ากลับไม่แสดงออก