กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู คุณย่าหลิวก็เงยหน้าขึ้น หรี่ตามองคนที่อยู่ตรงประตู
ดวงตาของเธอขุ่นมัว ตาขาวออกสีเหลือง ราวกับมีหมอกบาง ๆ บดบังไว้ชั้นหนึ่ง ยามจะมองสิ่งใดต้องหรี่ตาจึงจะพอมองเห็นชัด
“เจ้าหน้าที่เฉิน” น้ำเสียงของเธอทั้งแหบทั้งเบา แห้งผากและไร้เรี่ยวแรง
“ป้าหลิว คุณดูสิว่าใครมา” เฉินหงเฉวียนเอี้ยวตัวหลบทาง ให้คุณย่าหลิวได้มองเห็นคนที่อยู่ด้านหลัง
หลี่ซิ่วหลิงยืนอยู่ตรงประตู ด้านหลังมีเด็กทั้งสามคนตามมา มองดูคุณปู่หลิวที่ซูบผอมจนผิดรูปอยู่บนเตียงและคุณย่าหลิวผู้มีผมขาวเต็มศีรษะอยู่ข้างเตียง
ลำคอเหมือนมีอะไรกันมาจุกแน่น ทั้งแข็งทั้งร้อนผ่าว กลืนไม่เข้าคายไม่ออก