กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่ซิ่วหลิงมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้รีบร้อนตอบ ทว่ามุมปากกลับยกยิ้มน้อย ๆ
เธอเดินไปนั่งลงข้างโซฟา วางของในมือลง
เอ่ยขึ้นอย่างเอื่อยเฉื่อยว่า “เรื่องพวกนี้นายพูดมา ฉันคิดไว้หมดแล้ว การรับพวกเขามามีทั้งข้อดีและข้อเสีย ฉันคิดอย่างถี่ถ้วนแล้ว”
เธอยื่นนิ้วมือออกมา นับให้น้องชายฟังทีละนิ้ว “ข้อดีคือ มีคนช่วยฉันเลี้ยงเด็ก ทำงานบ้านแล้ว”
“พี่สาวของนายเป็นคนยังไงนายก็ใช่ว่าจะไม่รู้ ฉันอยู่นิ่งไม่เป็น ให้ฉันทั้งวันวนเวียนอยู่รอบเตาและเด็ก ทรมานยิ่งกว่าฆ่าฉันเสียอีก”
“ฉันไม่ใช่คนประเภทนั้นแต่กำเนิด ให้นายสั่งฉันเขียนวัสดุ ประชุม เจรจากับคน ฉันถนัด เลี้ยงเด็กไม่กี่เดือน ฉันเริ่มทนไม่ค่อยไหวจริง ๆ แล้ว”