กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภรรยาของหวังเจี้ยนกั๋วพอได้ยินว่ามาหาสามีของตน ท่าทีก็กระตือรือร้นขึ้นมาทันที
เธอรับขนมเข่งกับน้ำตาลทรายแดงที่หลี่ซิ่วหลิงถือมาไปวางไว้บนโต๊ะ แล้วหันตัวไปรินน้ำชา
หลิวฉางเล่อรับแก้วน้ำมาแล้วพูดเสียงหวานว่า “ขอบคุณน้าค่ะ”
ภรรยาของหวังเจี้ยนกั๋วแย้มยิ้ม ลูบแก้มเด็กหญิงพลางเอ่ย “เด็กสาวคนนี้ปากหวานจริงเชียว”
หวังเจี้ยนกั๋วนั่งอยู่บนโซฟา เอ่ยถามเรื่องที่เด็กทั้งสามคนคุ้นชินกับโรงเรียนอนุบาลแล้วหรือยัง
หลี่ซิ่วหลิงบอกว่าเด็ก ๆ อยู่ที่โรงเรียนอนุบาลสบายดีมาก โรงเรียนอนุบาลไม่หยุด เธอจึงไม่ต้องคอยกังวลเรื่องช่วงกลางวัน
พูดจบก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วถามต่ออย่างเป็นธรรมชาติว่า “เลขานุการหวัง ฉันได้ยินมาว่าทางหน่วยงานดูเหมือนจะวางแผนจัดตั้งสถานรับเลี้ยงเด็กหรือ”