0040

⬢⬢⬢

ตอนที่ 40 ปรมาจารย์แห่งวิถีกระบี่ (สามสิบแปด)

ชายชราจ้องมองกระจกที่ลอยคว้างอยู่ตรงหน้า อีกฟากหนึ่งของกระจกมิใช่ใบหน้าอันแก่ชราอีกต่อไป ทว่ากลับกลายเป็นท้องฟ้าสีครามสดใส และลานดินเล็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยหลุมบ่อ บนพื้นมีร่างของเด็กหนุ่มวัยประมาณสิบขวบนอนอยู่

เด็กหนุ่มนอนอยู่บนพื้นในยามนี้ เขาเพิ่งลืมตาขึ้นก็อดทนกลั้นจมูกไม่ได้ ร่างกายของเขาทั้งตัวดำมะเมื่อม

ทันใดนั้น...เด็กหนุ่มตกตะลึง เพราะตรงหน้าของเขามีกระจกบานหนึ่งลอยค้างอยู่กลางอากาศ

อีกฟากของกระจก ชายชราคนหนึ่งนั่งอยู่อย่างสงบบนผิวน้ำ เบื้องหลังมีน้ำตกทิ้งตัวลงมา ทว่าบนผิวน้ำกลับไม่ปรากฏระลอกคลื่นแม้แต่น้อย

นี่คือยอดฝีมือที่โครตเก่งกาจถึงที่สุดคนหนึ่ง!