0039

⬢⬢⬢

ตอนที่ 39 ปรมาจารย์แห่งวิถีกระบี่ (สามสิบเจ็ด)

เจียงหนานไห่จากโลกนี้ไปแล้ว

ไม่ถึงหนึ่งปีให้หลัง ชีวิตของบิดาเจียงหนานอั้นก็ถึงคราวดับสูญ

เจียงหนานอั้นกุมมือเจียงหนิงเอาไว้ พลางยิ้มอย่างอ่อนแรง

“หนิงเอ๋อร์ ช่วยพยุงข้าขึ้นที”

เจียงหนิงพยุงเจียงหนานอั้นขึ้น สองพ่อลูกมองหิมะที่โปรยปรายอยู่นอกหน้าต่าง

เจียงหนิงสัมผัสได้ว่าลมหายใจที่อยู่ข้างกายค่อย ๆ เลือนหายไป...จนกระทั่งวาระสุดท้าย ก็นิ่งสงบสนิท

ขอบตาของเขาพลันร้อนผ่าว เขาเงยหน้ามองทิวทัศน์หิมะเต็มท้องฟ้า หิมะหนาหนักทับถมบนต้นไม้ในสวนจนร่วงกราว

“ยามนี้เทียบปีเก่า ราวกับผ่านไปชั่วข้ามภพชาติ”