0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ปรมาจารย์แห่งวิถีกระบี่ (1)

เจียงหนิงมองกระจกพลางเหม่อลอย เขาหาได้โง่เขลาไม่ กระจกเกิดความเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ ย่อมมีความเป็นไปได้เพียงหนึ่งเดียว

ตัวเขาในอีก 100 ปีให้หลังผู้นั้น ได้ตายตกไปแล้ว

เขาจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ร่างกายที่ยังมิได้สูงใหญ่ในยามนี้ค้อมกายคารวะไปยังทิศทางของกระจก สีหน้าแววตาเปี่ยมด้วยความเคารพสำรวม

“ตัวข้าในอนาคต... ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ”

ผู้ที่ตายตกไปนั้นคือตัวเขาในอีก 100 ปีให้หลัง ตนเองเฝ้ามองดูความตายของตนเอง ความรู้สึกนี้ช่างดูพิลึกพิลั่นยิ่งนัก

หากมีโอกาส เขาจะต้องยับยั้งการปรากฏขึ้นของมหาวิบัติล่วงหน้าอย่างแน่นอน

ในช่วงหลายวันต่อมา เจียงหนิงพบว่าตนเองมีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นจริง ๆ