0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 กระจกอนาคตและกระจกอดีต (ตอนจบ)

“ปีนี้คือปีอะไร?”

เจียงหนิงในวัยเยาว์ตอบว่า “ปีต้าเว่ยที่ 371 หากดูตามปฏิทินจันทรคติ ตอนนี้คือเดือนสาม”

ชายชรายิ้มกล่าวว่า “ที่แท้ก็อยู่ในช่วงเวลานี้ ยามเยาว์วัยข้าโหยหายุทธภพ ลุ่มหลงไปกับเรื่องเล่าขานมากมาย ไม่นึกเลยว่ามันจะนำมาใช้ประโยชน์ได้จริง”

“เรื่องราวบางอย่างข้าจำไม่ได้แล้ว แต่มีอยู่สองสามเรื่องที่เจ้าในตอนนี้สามารถนำไปใช้ได้... หากข้าจำไม่ผิด ภายในไม่กี่เดือนข้างหน้า หรือไม่เกินครึ่งปี ที่เมืองเฉวียนซานข้างเคียงจะมีต้นไม้วิญญาณต้นหนึ่งเติบโตจนให้ผลวิญญาณออกมา ผลวิญญาณลูกนั้นจะตกไปอยู่ในมือของพรานป่าธรรมดาคนหนึ่ง พรานป่าที่ชื่อว่าหวังหู่ผู้นั้นได้กินมันเข้าไป และได้กลายเป็นยอดปรมาจารย์ในเวลาต่อมาไม่นาน”

เจียงหนิงในวัยเยาว์เบิกตากว้าง