เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 บุกยึดสถานพยาบาลชั่วคราว
เฉินเอ้อร์โก่วเห็นฉากนี้ เหงื่อเย็นเยียบไหลซึมเต็มหน้าผาก แผ่นหลังเย็นวาบ ในใจครุ่นคิด ‘มนุษย์ชีวภาพนี้ไยจึงดุดันถึงเพียงนี้ ทั้งยังรับมือยากถึงเพียงนี้’
ยามนี้มิทันได้คิดมาก เขาคำรามเสียงลั่น “ทุกคนเตรียมพร้อม เปิดโล่พลาสมา คุ้มกันผู้บาดเจ็บและทหารถอยออกไป!”
สิ้นเสียง เหล่าหน่วยรบพิเศษเคลื่อนไหวฉับไวพร้อมเพรียงกันกดเครื่องสร้างโล่ขนาดเล็กกะทัดรัดเท่าฝ่ามือที่ข้างเอว
ชั่วพริบตา ม่านแสงสีทองรูปวงรีสายแล้วสายเล่า ประหนึ่งโล่แห่งความโอ่อ่าที่ทวยเทพประทานลงมา ก็โอบล้อมทุกคนไว้อย่างงดงาม
เหล่าสมาชิกแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งดั่งเสือชีตาห์ปราดเปรียว พุ่งสู่จุดผู้บาดเจ็บ แย่งชิงเวลาเพื่อช่วยเหลือ กลุ่มหนึ่งดั่งคมดาบที่ชักออกจากฝัก พุ่งทะยานตามเฉินเอ้อร์โก่วไปหาหวังซือฉี กลิ่นอายดั่งสายรุ้ง