บทที่ 150: เกมชิงไหวชิงพริบของนักธุรกิจเจนสนามกับการบั่นทอนให้อ่อนล้าในห้องสอบสวน

บทที่ 150: เกมชิงไหวชิงพริบของนักธุรกิจเจนสนามกับการบั่นทอนให้อ่อนล้าในห้องสอบสวน

ห้องสอบสวนไม่มีหน้าต่าง

มีเพียงหลอดไฟกำลังสูงดวงเดียวบนเพดาน

แสงไฟขาวซีดจ้าแสบตา

ส่องลงบนเก้าอี้สอบสวนกลางห้องอย่างทั่วถึง ไม่มีมุมไหนหลบพ้น

เปาซุ่นทงถูกใส่กุญแจติดกับเก้าอี้

เขาถูกบังคับให้อยู่ท่านี้มาสิบชั่วโมงเต็มแล้ว

ตั้งแต่ตอนเช้า เจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายหลายคนหิ้วเขาออกจากห้องทำงานในสำนักงานจัดการทะเบียนรถไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

แล้วก็ถูกคุมตัวอย่างลับ ๆ มาตลอดทางจนถึงห้องมืดสลัวแห่งนี้

จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครพูดกับเขาสักคำ