บทที่ 118: เจ้าของร้านที่ถูกตบจนตาสว่าง กับคำพูดเพียงประโยคเดียว

บทที่ 118: เจ้าของร้านที่ถูกตบจนตาสว่าง กับคำพูดเพียงประโยคเดียว

รถโฟล์กสวาเกน เฟย์ตันสีดำแล่นมาตามทางรถปูหินหน้าชิงลู่เยี่ยนที่ไม่กว้างนัก ก่อนค่อยๆ จอดลง

ทันทีที่รถจอดสนิท

โคมไฟติดผนังสีเหลืองนวลตรงทางเข้าก็ส่องให้เห็นหน้ารถกับป้ายทะเบียนได้ชัดเจน

เจียง A·00006

ไม่ได้เว่อร์วัง ไม่ได้ฉูดฉาด

แต่ตัวเลขทั้งห้านี้กลับเหมือนเข็มน้ำแข็ง แทงทะลุความสงบที่เห็นอยู่หน้าประตูในพริบตา

พนักงานเสิร์ฟหญิงคนหนึ่งกำลังจะถือถุงขยะออกไป เธอแค่เหลือบมองออกไปตามความเคยชิน

เดิมทีเธอแค่อยากดูว่ามีลูกค้ามาหรือเปล่า

แต่พอกวาดตามองไป สายตาก็ไล่จากหน้ารถลงมา