กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 85: มือถือพัง คุณชายเมาจนหลับ และบทวิเคราะห์ของลู่เต๋อเสา
“ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจ่ายเอง!”
ลู่ชวนมองมือถือที่แตกยับอยู่บนพื้น แล้วหันไปมองเฉินจื่ออ๋างที่หอบหายใจแรง ใบหน้าแดงก่ำ ในใจพลันเกิดความรู้สึกซับซ้อนจนไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี
ภาพจากชาติภพก่อนผุดขึ้นมาในหัวอย่างห้ามไม่อยู่
ที่คลับหยุนติ่งในชาติภพก่อน
ตอนนั้นเฉินจื่ออ๋างวางมาดคุณชายอย่างมีชั้นเชิง ทั้งประณีตและเย็นชา แล้วก็พูดเป็นลำดับ จี้จุดแทงใจดำ จนกระชากเปลือก “ลูกคนรวยรุ่นที่สองจอมปลอม” ของลู่ชวนออกจนหมด
คำพูดของเฉินจื่ออ๋างในตอนนั้นแฝงทั้งความเฉียบแหลมและความรู้สึกถึงช่องว่างทางชนชั้นที่ไม่มีวันก้าวข้ามได้
แต่ตอนนี้ล่ะ?
คุณชายท้องถิ่นตรงหน้าแย่งกันจ่ายค่าอาหาร 5,800 หยวน จนโดนหานตงตบล้มลงกับพื้น
จากนั้นก็อาศัยฤทธิ์เหล้าอาละวาด ฉวยมือถือจากมือลู่ชวนไปฟาดทิ้ง เพียงเพื่อรักษาหน้าเจ้าภาพ