บทที่ 84: ฝ่ามือฟาดจนตัวลอย มือถือกระเด็นตกพื้น

บทที่ 84: ฝ่ามือฟาดจนตัวลอย มือถือกระเด็นตกพื้น

สามทุ่ม

ในห้องส่วนตัวหอฟังสายลม ชั้นสองของร้านชิงลู่เยี่ยน งานเลี้ยงสังสรรค์พร้อมดื่มเหล้าที่ครึกครื้น ในที่สุดก็เดินทางมาถึงช่วงท้าย

มื้อนี้แทบไม่ต่างจากสมรภูมิอันดุเดือด บนโต๊ะกลมไม้พะยูงขนาดใหญ่ที่เดิมจัดอาหารชาววังสำรับกวางไว้อย่างประณีต ตอนนี้เหลือเพียงความเละเทะ กระดูกซี่โครงกวางที่แทะจนเกลี้ยงกองเป็นภูเขาเล็ก ๆ ส่วนกระดาษทิชชูกับจานน้ำจิ้มก็กระจัดกระจายเกลื่อน เอียงคว่ำไปทั่ว

ที่เกินคาดที่สุดคือขวดเบียร์บนพื้น

ขวดเปล่าสีเขียวเบียดกันแน่นอยู่ตามขาโต๊ะและริมผนัง แม้แต่ใต้เก้าอี้ก็ยังเต็มไปหมด แค่ขยับขานิดเดียวก็ชนกันจนเกิดเสียงแก้วกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง

อากาศในห้องส่วนตัวคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้าเข้มข้น กลิ่นยี่หร่า และกลิ่นเนื้อหอม ๆ

เมื่อมีกองขวดเปล่าเป็นพยาน ความแตกต่างเรื่องคอแข็งของแต่ละคนก็เห็นชัดขึ้นมา