บทที่ 82: ลู่เต๋อเสาที่เริ่มหวาด ๆ กับเฉินจื่ออ๋างที่เมาจนคึก

บทที่ 82: ลู่เต๋อเสาที่เริ่มหวาด ๆ กับเฉินจื่ออ๋างที่เมาจนคึก

“เคยได้ยินเรื่องตระกูลหานแห่งภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนไหม?”

คำถามนั้นลอยออกมาจากปากหานตงพร้อมกลิ่นเหล้าคละคลุ้ง ก่อนจะกระแทกลงกลางโต๊ะกลมที่อบอวลไปด้วยกลิ่นเนื้อย่างและฟองเบียร์

ในห้องส่วนตัวเกิดช่วงชะงักงันที่ชวนให้รู้สึกผิดที่ผิดทางอย่างสุดขีด

ลู่เต๋อเสายังถือแก้วเหล้าใสอยู่ในมือ สีหน้าดูงุนงงไปชั่วขณะ

ส่วนอีกสามคนที่โต๊ะก็ชะงักไปพร้อมกันในเสี้ยววินาทีนั้น

จ้าวอี้ฝานเลิกคิ้วเล็กน้อย ในหัวรีบไล่คิดว่าทางเหนือมีตระกูลมหาอำนาจลึกลับอะไรอยู่บ้าง

เฉินจื่ออ๋างอ้าปากค้าง แววตาที่เดิมยังมีฤทธิ์เหล้าปนอยู่พลันแจ่มชัดขึ้นมา ในใจถึงกับกระตุกวูบ คิดว่าไอ้หมอนี่คงไม่ใช่พวกมือปืนมือมีดจากภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนที่แฝงตัวอยู่ในมหาวิทยาลัยจริง ๆ หรอกนะ?

แม้แต่ลู่ชวนที่ปกตินิ่งสนิทราวกับหินผา มือที่ถือแก้วเหล้าก็ยังหยุดค้างกลางอากาศ